Τρεις είναι οι κατηγορίες των strip clubs που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στην Αθήνα:

1η: Αυτά που είναι φίσκα πάντα, αλλά μαζεύουν πελάτες που δεν έχουν πολλά λεφτά στην τσέπη. Άλλοι έρχονται και χαλάνε μόνο 10 ευρώ (όσο και η είσοδος δηλαδη), ενώ ο μέσος όρος περίπου κατανάλωσης είναι τα 20-30 ευρώ. Είναι χώροι που περνάς ωραία, βγάζουν έσοδα, αλλά δεν μπορούν να αποφέρουν στα αφεντικά τα τεράστια κέρδη. Παρατηρείς περισσότερο να δουλεύουν οι χοροί, παρά τα κεράσματα των ποτών, ενώ ο μέσος όρος ηλικίας των επισκεπτών είναι χαμηλός.

2η: Τα μαγαζιά που έχουν λίγους πελάτες, αλλά καλούς…Μπορεί να πας σε ένα strip club και να δεις μόνο 2 παρέες, αλλά αυτοί να «χαλάσουν» περισσότερα λεφτά από όσα θα χαλάσουν 30 παρέες μαζί που θα είναι εκείνο το βράδυ. Οι «φραγκάτοι» προτιμούν πιο γκλάμουρ χώρους, που κυριαρχούν οι καναπέδες και οι πελάτες είναι λίγοι. Έρχονται «φορτωμένοι» με διάθεση να χαλάσουν από 500 ευρώ μέχρι και 3000 χιλιάδες και δεν ενδιαφέρονται τόσο στο να πιάσουν, όσο στο να φλερτάρουν τη γυναίκα που τους έχει εντυπωσιάσει και της κερνάνε ακριβές σαμπάνιες.

3η: Τα μαγαζιά που δεν έχουν κόσμο, αλλά ούτε και καλούς πελάτες. Υπάρχουν αυτή τη στιγμή 3-4 στριπτιτζάδικα στην Αθήνα που σπάνια θα τα δεις γεμάτα ή δεν θα είναι και πολύ συχνό να φιλοξενήσουν πλούσιους πελάτες με διάθεση να χαλάσουν χρήματα. Πολλά μπορούν να φταίνε. Μερικοί λόγοι είναι οι εξής: Όχι πολύ ωραίες γυναίκες, μίζερος χώρος, ανύπαρκτη διαφήμιση με αποτέλεσμα το μαγαζί να μην ακούγεται ποτέ, τυπικοί σερβιτόροι, αδιάφορη μουσική.